Η ΑΛΛΑΓΗ

Εντάξει, μάλλον ήρθε η ώρα να αλλάξει η φύση αυτού του ιστολογίου. Ο Αλέξανδρος δεν ξεχάστηκε, ούτε θα ξεχαστεί. Όμως ο σκοπός αυτού του blog εξ' αρχής δεν ήταν μία επικείδιος προς τον Αλέξανδρο. Είναι ο μόνος τρόπος να εκφραστούν σιωπηλά αλλά και φωναχτά οι νέοι αυτής της χώρας, μίας χώρας που έχει πονέσει κι έχει ζήσει πολλά. Μπορούμε να πούμε πως τελικά ο σκοπός αυτού του blog είναι πολιτικός αλλά και κοινωνικός. Άλλωστε, εμείς είμαστε η εξουσία του αύριο και, όπως και να το κάνουμε, πρέπει να έχουμε άποψη, πρέπει να διαβάζουμε και να ενημερωνόμαστε, πρέπει να μιλάμε και να αλλάζουμε γνώμη. Στη δημοκρατία υπάρχουν τέτοιου είδους ελευθερίες. 

Σκεφτόμουν τις προάλλες αν τελικά υπάρχει η δημοκρατία. Αν μπορεί να γίνει μέρος της σημερινής κοινωνίας. Αν υπήρξε ποτέ. Το σίγουρο είναι πως όλοι μας - ας μη μιλάμε μόνο για την Ελλάδα - ζούμε σε χώρες όπου έχει χτιστεί τόσο καλά η εικόνα του κράτους που είναι αδύνατον να μιλήσουμε για δικτατορία. Θα εξηγηθώ πάραυτα παίρνοντας ως παράδειγμα την Ιστορία, γιατί ως γωνστόν το παρελθόν κρύβει όλες τις απαντήσεις για το μέλλον. 

1933 και ο Αδόλφος Χίτλερ γίνεται Καγκελλάριος της Γερμανίας. Μέσα σε μερικούς μήνες καταφέρνει μέσα από τρομερές μεθόδους (προπαγάνδα, Night of the Long Knives, η φωτιά στο Ράιχσταγκ) να μαζέψει στα χέρια του ΟΛΗ την εξουσία. Περνάει το Enabling Act που του δίνει την εξουσία να αποφασίζει μόνος του χωρίς να χρειάζεται να συμφωνήσει η Βουλή (μιας που το κόμμα δεν είχε την απαραίτητη πλειονότητα). Για να περασθεί αυτός ο νόμος φυσικά έπρεπε να ψηφίσει η Βουλή. Το θέμα είναι ότι όταν έγινε η ψηφοφορία είχε αφήσει γύρω από τη Βουλή σχεδόν όλα τα SS και τα SA κι ας τολμούσε κανένας να ψηφίσει κατά του νόμου του μ' όλους αυτούς απ' έξω. Τελικά τον πέρασε τον νόμο. Σε λίγο καιρό ξεπάστρεψε και τον πρόεδρο Hindenburg και αυτοονομάστηκε Furher και επέβαλλε δικτατορία. Οι ιστορικοί Carl Friedrich και Zbigniew Brezinski στη μελέτη τους 'Totalitarian Dictatorship and Autocracy' είπαν πως για να θεωρηθεί ένα πολιτικό καθεστώς ολοκληρωτικά δικτατορικό θα έπρεπε να αποτελείται από τα εξής: 

1) Δικτατορία με την έννοια ότι καταργούνται οι εκλογές. 

2) Τη θεοποίηση του ηγέτη 

3) Συγκεκριμένη ιδεολογία

4) Συστηματικό εκφοβισμό των πολιτών 

5) Έλεγχος των media και κάθε πολιτισμικής δραστηριότητας 

6) Έλεγχος της ζωής των ανθρώπων μέσω της εκπαίδευσης και μέσω προπαγάνδας 

7) Κεντρικός έλεγχος της οικονομίας 

Για να τα πάρουμε όλα τώρα με τη σειρά κι ας δούμε πού βρίσκεται η Ελλάδα. 

7) Προφανώς η κυβέρνηση ελέγχει την οικονομία με κάποιες παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης φυσικά. 

6) Εκπαίδευση: το μεγάλο πρόβλημα των Ελλήνων. Ξέρουμε ένα δισεκατομμύριο άχρηστα πράγματα. Απαγορεύεται οποιουδήποτε είδους κριτική σκέψη. Διαβάζουμε μια ζωή την Ιστορία της Ελλάδας (και το 60% των νέων δεν ξέρει τι γιορτάζουμε την 28η). Οποιοσδήποτε υπουργός παιδείας έχει προσπαθήσει να φέρει κάποια αλλαγή απλά δεν τα καταφέρνει ποτέ. Τα παιδιά αναλώνονται σε ένα σύστημα που τα βασανίζει και τα κολλάει στα βιβλία του οργανισμού. Φυσικά, αυτά τα παιδιά αύριο μεθαύριο χειραγωγούνται πιο εύκολα από τα αντίστοιχα στη Φινλανδία που έχουν μελετήσει πραγματικά στη ζωή τους. 

    Προπαγάνδα: ε, να μην ξεχνάμε και την Τουρκία. Όλο περνάνε τα αεροπλάνα της στον αέρα μας κι όλο στέλνει πλοία και μετανάστες. Και βγαίνουν και τα λένε στις τηλεοράσεις, να φοβηθεί ο κόσμος. Και εντάξει, ας τα λένε όσο είναι η Τουρκία εκτός ΕΕ. Αλλά, ήμαρτον, τα λένε και αφού μπήκε. Κι επίσης ο Ομπάμα είναι πολύυυ φιλότουρκος και το ελληνικό έθνος θα εξαφανιστεί από το χάρτη. 

5) Καλά τι να πούμε πια για τα ΜΜΕ. Νομίζω είναι κοινώς αποδεκτό ότι αν θες να μάθεις τι γίνεται πραγματικά ούτε τηλεόραση ανοίγεις, ούτε εφημερίδες παίρνεις (μιας που δεν υπάρχουν και πολλές ανεξάρτητες εφημερίδες στη χώρα) και μάλλον ούτε ράδιο ακούς διότι παντού τα ίδια πρόσωπα εμφανίζονται. Και βέβαια, όσοι διαφέρουν τους κόβουν στον αέρα (...). Όσο για τις πολιτιστικές δραστηριότητες, είναι αμέτρητες στην Ελλάδα και καλά κάνουμε και παίρνουμε επιδοτήσεις απ' την ΕΕ για να τις χρηματοδοτήσουμε. (Σημειωτέον ότι οι άξιοι βουλευτές μας πήραν επιδότηση για να ανανεώσουν τα αυτοκίνητά τους και επειδή νοιάζονται για το περιβάλλον πήραν Lexus Hybrid που κάνει 80,000 Ευρώ. Εκεί πάνε τα λεφτά του κόσμου.) 

4) Τουρκία, γνωστοί άγνωστοι, Αμερική, κλεψιές, δολοφονίες, απαγωγές, αποδρούν οι φυλακισμένοι, Μακεδονία, Αλβανία... Μπρρρ. 

3) Ε, από ιδεολογία πάσχουμε γενικά. 

2) Ίσως να μην υπάρχει θεοποίηση του πρωθυπουργού μας αλλά θεοποιούμε άλλες - αναμφίβολλα σημαντικές - παρουσίες (δε θα γράψω ονόματα γιατί μπορεί να με μπαγλαρώσουνε. Θα πω ενδεικτικά την Έφη Θώδη). 

1) Είπαμε. Μη ξεφτυλιστούμε και στην Ευρώπη. 

Αυτά λοιπόν για τη χώρα μας. Δεν πάω να αποδείξω πως έχουμε δικτατορία - προς Θεού αν είχαμε δε θα μπορούσα να γράψω αυτά που γράφω τώρα - αλλά σίγουρα δεν έχουμε δημοκρατία. Ή μάλλον η δημοκρατία μας είναι κάπως παραμορφωμένη σε σχέση με το ιδανικό. Νομίζω πως σε μία άκρως δημοκρατική κατάσταση θα μπορούσες να ψηφίσεις λευκό και θα σήμαινε κάτι, δε θα πήγαινε στο κόμμα με το μεγαλύτερο ποσοστό. 

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω πως δεν έχω ιδέα τι θα ψηφίσω στις εκλογές. Ούτε εγώ ούτε οι φίλοι μου. Θες να αλλάξεις τα πράγματα και δεν μπορείς! Ήμαρτον, λυπηθείτε μας.